Η εξομολόγηση του γυναικολόγου Στόγιαν Αδάσεβιτς

Ό γνωστός στη Σερβία χειρούργος - γυναικολόγος Στόγιαν Αδάσεβιτς, έδωσε τελευταία μία συνέντευξη στο περιοδικό της Σερβικής Εκκλησίας " Ορθοδοξία". Ή συνέντευξη αυτή, που αποτελεί δημόσια εξομολόγηση, είναι μία περίληψη θα λέγαμε, ενός βιβλίου πού τελευταία εξέδωσε ο γιατρός Αδάσεβιτς στά Σερβικά, μέ γενικό τίτλο "H αγιότης τής ζωής".

Ποια ήταν ή στιγμή πού σαν γιατρός καταλάβατε, ότι γινόσαστε "εν ψυχρώ " συνεργός φόνου; 

Είμαι γιατρός, γνωρίζω τις πράξεις μου, και είμαι ένοχος για όλες τις φρικαλεότητες πού έκανα εργαζόμενος σαν γυναικολόγος. Είμαι όμως υποχρεωμένος να μαρτυρήσω, να αφυπνίσω, να προειδοποιήσω τον κόσμο ότι ή διακοπή τής εγκυμοσύνης είναι στην πραγματικότητα φόνος ενός ανυπεράσπιστου παιδιού... 

Ανάμεσα στις υποχρεώσεις τής εργασίας μου ήσαν βέβαια, και οι νόμιμες αμβλώσεις. 

Τότε δεν γνώριζα ότι διέπραττα φόνους, τώρα όμως υποστηρίζω και γνωρίζω ότι ή αμαρτία μου απέναντι τού Θεού είναι πολύ μεγάλη. Στο Πανεπιστήμιο μάς λέγανε ότι το παιδί θεωρείται ζωντανό μόλις γεννηθεί, με το πρώτο κλάμα. Πριν το πρώτο κλάμα στην ουσία δεν είναι τίποτα, αλλά είναι σαν ένα εσωτερικό όργανο τής γυναίκας, όπως το νεφρό, ή σκωληκοειδής απόφυση, ή όπως ένα δόντι. Αυτά μάς δίδασκαν... 

Έκανα από 48.000 έως 62.000 εκτρώσεις!!! 

Αυτό είναι, σαν να έχω εξαφανίσει μία ολόκληρη Πολιτεία...Το Βελιγράδι έχει πολλά Νοσοκομεία αλλά και ιδιωτικές κλινικές πού γίνονται καθημερινά εκατοντάδες εκτρώσεις. 

Στα τέλη τής δεκαετίας τού ΄80 ενεφανίσθη το υπερηχογράφημα και με την διαγνωστική του δυνατότητα μου δημιούργησε πολλές εκπλήξεις. Είδα ζωντανό πια το έμβρυο, άκουγα τούς κτύπους τής καρδιάς του, έβλεπα τις κινήσεις του, το ανοιγόκλειμα τού στόματός του... 

Στα μεγαλύτερα έμβρυα παρατηρούσα ακόμη το " πιπίλισμα " των δακτύλων τους, μία συνήθεια πού έχουν και τα παιδιά όταν είναι ήδη γεννημένα. Έβλεπα ακόμη ότι το έμβρυο σκεπτόταν και καταλάβαινε μα και αντιδρούσε ενεργά στους βαθείς και διαπεραστικούς ήχους, επιταχύνοντας τις κινήσεις του... 

Και ύστερα από 4-5 λεπτά, όσο διαρκεί ή λεγόμενη διακοπή κυήσεως, το έμβρυο αυτό το έβλεπα τεμαχισμένο, κομματιασμένο από τα νυστέρια, ανάμεσα από τα εργαλεία, πεταμένο στο τραπέζι...


Πότε ακριβώς και γιατί, σταματήσατε να κάνετε εκτρώσεις; 

Αυτό πού θα σάς διηγηθώ τώρα, είναι λυπηρό, και πολύ φρικτό, αλλά δεν πρέπει να ωραιοποιούμε κάτι, για το οποίο πρέπει να ντρεπόμαστε... 

Προς θλίψη και δυστυχία μου, το 1988 έκανα άμβλωση σε μία προχωρημένη εγκυμοσύνη των 4,5 μηνών. Κατά την διάρκεια τής επέμβασης πού όταν τήν θυμάμαι μου φέρνει πάντοτε ταραχή, με φρίκη κατάλαβα ότι είχα έναν φονιά μέσα μου. Μία εγχείρηση πού ήταν πάντοτε για μένα πράξη ρουτίνας, μου έγινε τελικά ένας πραγματικός εφιάλτης... 

Με την πρώτη κίνηση τής λαβίδας συνθλίψεως έβγαλα το χεράκι και το πέταξα ματωμένο πάνω στο τραπέζι των εργαλείων... 

Και ξαφνικά παρατήρησα ότι το νεύρο τού χεριού πού κρεμόταν, καθώς ακούμπησε στο ιώδιο με το βαμβάκι πάνω στο τραπέζι, ερεθίστηκε από την οξύτητα τού ιωδίου κι΄ άρχισε έντονα το μικρούλικο χεράκι να συσπάται... 

Με την επόμενη κίνηση έβγαλα και το ποδαράκι. Και συνέβηκε πάλι το ίδιο. Τώρα έτρεμε και ταρακουνιόταν το πόδι. Τέτοιο πράγμα δεν μου είχε ποτέ ξαναγίνει. Ύστερα με την αρπάγη τής λαβίδας έπιασα την καρδιά τού μωρού, ή οποία κτυπούσε ακόμη, έβλεπα τις συσπάσεις της, ολοένα πιο αργά μέχρι πού στο τέλος σταμάτησε... 

Τότε συνειδητοποίησα ότι είχα διαπράξει φόνο, ότι είχα θανατώσει έναν ζωντανό άνθρωπο! 

Ή γυναίκα έπεσε σε ακατάσχετη αιμορραγία, κινδύνευε πια ή ζωή της... 

Προσευχήθηκα στον Θεό, και τού είπα: " Κύριε, βοήθησέ με να σώσω αυτή την γυναίκα, και τιμώρησέ με εμένα !.." 

Από τότε, ποτέ μου δεν ξανάκανα έκτρωση. Και έτυχε ή νέα μου γνώσις να συμπίπτει με την θέση τής Εκκλησίας - ότι το έμβρυο είναι ζωντανό ανθρώπινο πλάσμα από την πρώτη στιγμή γονιμοποίησης τού ωαρίου. 

Ή ενδομήτριος παιδοκτονία είναι πολύ μεγαλύτερη καί βαρύτερη αμαρτία από ένα απλό φόνο, απέναντι ενός αδύναμου παιδιού πού δέν μάς φταίει σέ τίποτα...

Έχουν ακουσθεί πολλά για τα υπολείμματα των εκτρώσεων...Τελικά τι τα κάνουν, και πού χρησιμοποιούνται; 

Ό κόσμος δεν ξέρει, και σπανίως διερωτάται τι τα κάνουν τα Νοσοκομεία. Εδώ στην Σερβία, κανείς δεν λέει τίποτα. Ή Φαρμακευτική εμπορική βιομηχανία ( πού συνήθως τα χρησιμοποιεί για καλλυντικά ( ! ) στις γυναίκες ), δεν έχει την κατάλληλη υποδομή χρήσεως. Εμείς στα Νοσοκομεία εδώ, τα βάζουμε σε μαύρους σάκους μαζί με τα απόβλητα χειρουργικών επεμβάσεων, και τα πάμε για αποτέφρωση. 

Όμως, σαν κοινωνία είμαστε υποχρεωμένοι να προστατεύσουμε ιατρικώς, ηθικώς, δικαστικώς, και νομικώς, τα αγέννητα αυτά παιδιά, δίνοντάς τους όλα τα δικαιώματα των ενηλίκων. Αυτό, πρέπει να είναι καθήκον κάθε πολιτισμένης κοινωνίας! 

Υπάρχει μία ακριβής στατιστική για τις εκτρώσεις στη Σερβία; 

Υπάρχει μία διαφωνία στους αριθμούς. Κάποιοι μιλούν για 120.000 αμβλώσεις τον χρόνο, και άλλοι για 420.000 χιλιάδες. Εγώ πιστεύω ότι, όταν αφήνεται να βγει ζωντανό ένα παιδί, έχουν δολοφονηθεί άλλα 25...

ΑΝΤΙΣΥΛΛΗΨΗ ΚΑΙ ΕΞΩΣΩΜΑΤΙΚΗ...

...Τό "σπιράλ" , είναι ένα μηχανικό στοιχείο πού τοποθετείται στη μήτρα για να προκαλέσει στείρωση. Όμως, το κάθε "σπιράλ" είναι πρακτικά και ένα μέσον αμβλώσεως. Μάλιστα τα πρώιμα τεστ εγκυμοσύνης αποδεικνύουν ότι οι γυναίκες πού έχουν "σπιράλ" μπορούν να έλθουν σε κατάσταση εγκυμοσύνης περισσότερες φορές το χρόνο από άλλες γυναίκες πού δεν έχουν... 

Εκείνο το οποίο κάνει το "σπιράλ", είναι να εμποδίζει το έμβρυο να εμφυτευτεί στην μήτρα υποχρεώνοντάς το σε θάνατο, σε ηλικία μιας εβδομάδος. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με τα χάπια πού εμποδίζουν την ωρίμανση τού ωαρίου, αλλοιώνουν τον βλεννογόνο χιτώνα τής μήτρας, δηλητηριάζοντας έτσι το έμβρυο. 

Δυστυχώς, υπάρχουν πολλές απληροφόρητες γυναίκες, οί οποίες στέκονται ανεύθυνες απέναντι σ΄ ένα τόσο μεγάλο θέμα. 

Είδατε ποτέ στα Μέσα Ενημερώσεως, στα γυναικεία περιοδικά, σε Ραδιοφωνικές και Τηλεοπτικές εκπομπές, να γίνεται λόγος εναντίον των εκτρώσεων, των αντισυλληπτικών μέσων, και τής εξωσωματικής γονιμοποίησης; 

Κανείς αντίλογος, καί όλα τά παρουσιάζουν ρόδινα...

Ή εξωσωματική γονιμοποίηση για την οποία τα τελευταία χρόνια ακούμε πολλά, στην πραγματικότητα τι ακριβώς είναι;

Την έχω δουλέψει κι΄ αυτή. Σήμερα, υποστηρίζω ανεπιφύλακτα ότι ή εξωσωματική γονιμοποίηση είναι κάτι κακό. 

Πόσοι γνωρίζουν σήμερα, ότι για να βγάλουν οι γιατροί 2 με 3 παιδιά και να εξασφαλίσουν την ιατρική επιτυχία τους, πρέπει να γονιμοποιήσουν 10 με 20, και τα υπόλοιπα, μη βιώσιμα, να τα θανατώσουν; Κι αυτό, γιατί αν ληφθούν περισσότερα από 3, τότε δεν θα μπορέσει ή μήτρα να τα βγάλει πέρα... 

Αυτά όμως τα κρύβουν, και οικοδομούν μία "οικογενειακή ευτυχία" δύο και τριών παιδιών από εξωσωματική, αφού έχουν θανατώσει πολλαπλάσια...Θα έχουν άραγε ευτυχία; 

( Μετάφραση από τα Σερβικά: Militsa Veskof )

www.unborn.gr

Μας ταπεινώνει γιατί ήμαστε υπερήφανοι...

Να θυμάστε όλη την πορεία στην οποία ο Κύριος, ο Θεός σας, σας οδήγησε αυτά τα σαράντα χρόνια μέσα απ' την έρημο, για να σας ταπεινώσει, να σας δοκιμάσει, και να διαγνώσει τα βάθη της καρδιάς σας, αν θα τηρήσετε τις εντολές του ή όχι. 

Σας ταπείνωσε και σας άφησε να πεινάσετε.

Σας έδωσε να φάτε το μάννα, που ούτε εσείς το γνωρίζατε, ούτε οι πρόγονοί σας, με σκοπό να σας διδάξει ότι ο άνθρωπος δε ζει μόνο με ψωμί αλλά και με ό,τι ο Κύριος προστάζει.

Δευτερονόμιο κεφ. 8

Πολλές φορές, εμείς οι άνθρωποι νιώθουμε δυνατοί, νιώθουμε ανεξάρτητοι, νιώθουμε κυρίαρχοι του παιχνιδιού. Φοράμε την πανίσχυρη πανοπλία του εγώ μας, και κρατάμε όλα εκείνα τα όπλα που μας κάνουν να νιώθουμε ασφαλείς και δυνατοί.
Η δουλειά μας, οι γνωριμίες μας, τα λεφτά μας, οι γνώσεις μας, η μαγκιά μας...

Ποιός μπορεί να απειλήσει την ευτυχία μας αυτή; 

Και τότε, ξαφνικά, εμφανίζεται μια ρωγμή στο πανίσχυρο οικοδόμημά μας. Μια αρρώστια, μια οικονομική αποτυχία, μια συναισθηματική απογοήτευση, μια προδοσία, μια απόρριψη, και όλα γκρεμίζονται με πάταγο!

Η υπερηφάνια, η δύναμη, η αυταρέσκια, η ανεξαρτησία μας, όλα γίνονται συντρίμμια. 

Τα όπλα μας απο τα οποία αντλούσαμε την δύναμη και την υπερηφάνια μας, τώρα γίνονται ένα ασήκωτο βάρος. 

Ας πετάξουμε λοιπόν αυτά τα βάρη που οπλίζουν την υπερηφάνια και τον εγωισμό μας και ας ταπεινωθούμε μπροστά στο Δημιουργό μας. Δεν είναι τα λεφτά, η επιτυχία, η αναγνώριση αυτά που θα μας δώσουν ζωή.

Ο Λόγος του Θεού είναι αυτός που δίνει ζωή. 

Όποιος έχει αυτιά ας ακούει...

Ακολούθησέ με...

Προχωρώντας πιο πέρα ο Ιησούς, είδε να κάθεται στο τελωνείο ένας άνθρωπος που τον έλεγαν Ματθαίο, και του λέει:

"Ακολούθησέ με".

Κι εκείνος σηκώθηκε και τον ακολούθησε.

Κατά Ματθαίον 9:9

Είναι λύκος ή πρόβατο;

Το διάβασα κάπου και γέλασα :)

Πως ξεχωρίζουμε ένα λύκο μεταμφιεσμένο σε πρόβατο,
από ένα αληθινό πρόβατο;
Μα απο το διαιτολόγιό του, φυσικά.
Ο λύκος τρώει πάντα πρόβατα...

Φαρισαίοι, υποκριτές...

Τότε ο Ιησούς μίλησε στο πλήθος και στους μαθητές του και τους είπε:
"Τη θέση του Μωυσή ως δασκάλου την πήραν οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι. Όσα λοιπόν σας λένε να τηρείτε, να τα τηρείτε και να τα πράτετε, να μην κάνετε όμως κατά τα έργα τους, γιατί λένε μόνο και δεν πράττουν. Φτιάχνουν φορτία βαριά, που δύσκολα σηκώνονται, και τα φορτώνουν στους όμους των ανθρώπων, ενώ οι ίδιοι δεν θέλουν ούτε με το δάκτυλό τους να τα κινήσουν. Όλα τα έργα τους τα πράττουν για να κάνουν καλή εντύπωση στους ανθρώπους. Πλαταίνουν τα φυλακτά τους και φαρδαίνουν τις άκρες από τα ιμάτιά τους. Τους αρέσουν οι καλύτερες θέσεις στα δείπνα και τα πρώτα καθίσματα στη συναγωγή, να τους χαιρετούν με σεβασμό στην αγορά και να τους φωνάζουν οι άνθρωποι "δάσκαλέ μου". Εσείς όμως να μην δεχτείτε να σας αποκαλούν "δάσκαλέ μου". Ένας είναι ο δάσκαλός σας, ο Χριστός κι εσείς όλοι είστε αδερφοί. Και πατέρα σας να μην ονομάσετε κανέναν στη γη, γιατί ένας είναι ο Πατέρας σας: ο ουράνιος. Μην ονομαστείτε "ηγήτορες", γιατί ηγήτοράς σας είναι ένας: ο Χριστός. Ο πιο σπουδαίος απο σας να είναι υπηρέτης σας. Γιατί όποιος υψώσει τον εαυτό του θα ταπεινωθεί, και όποιος ταπεινώσει τον εαυτό του θα υψωθεί."

"Αλίμονό σας, γραμματείς και Φαρισαίοι, υποκριτές, γιατί κατατρώτε τις περιουσίες των χειρών, κάνετε όμως μεγάλες προσευχές για να φανείτε καλοί, γι αυτό η τιμωρία σας θα είναι ιδιαίτερα αυστηρή..."

κατά Ματθαίον κεφ. 23

Πως νοιώθει ο Πατέρας Θεός για σένα (παραβολή του ασώτου υιού)

Η παραβολή του σπλαχνικού πατέρα (ή του ασώτου υιού)

Τους είπε επίσης ο Ιησούς: "Κάποιος άνθρωπος είχε δύο γιους. Ο μικρότερος απ' αυτούς είπε στον πατέρα του: "πατέρα, δώσε μου το μερίδιο της περιουσίας που μου αναλογεί", κι εκείνος τους μοίρασε την περιουσία. Ύστερα από λίγες μέρες ο μικρότερος γιός τα μάζεψε όλα κι έφυγε σε χώρα μακρινή. Εκεί σκόρπισε την περιουσία του κάνοντας άσωτη ζωή. Όταν τα ξόδεψε όλα, έτυχε να πέσει μεγάλη πείνα στη χώρα εκείνη, και άρχισε κι αυτός να στερείται. Πήγε λοιπόν κι έγινε εργάτης σε έναν από τους πολίτες εκείνης της χώρας, ο οποίος τον έστειλε στα χωράφια του να βόσκει χοίρους. Έφτασε στο σημείο να θέλει να χορτάσει με τα ξυλοκέρατα που έτρωγαν οι χοίροι, αλλά κανένας δεν του έδινε. Τελικά συνήλθε και είπε: "πόσοι εργάτες του πατέρα μου έχουν περίσσιο ψωμί, κι εγώ εδώ πεθαίνω της πείνας! Θα σηκωθώ και θα πάω στον πατέρα μου και θα του πω: πατέρα, αμάρτησα στο Θεό και σ' εσένα, δεν είμαι άξιος πια να λέγομαι γιός σου, κάνε με σαν έναν από τους εργάτες σου. Σηκώθηκε, λοιπόν, και ξεκίνησε να πάει στον πατέρα του.

Ενώ ήταν ακόμη μακριά, τον είδε ο πατέρας του, τον σπλαχνίστηκε, έτρεξε, τον αγκάλιασε σφιχτά και τον καταφιλούσε. Τότε ο γιος του του είπε: "πατέρα, αμάρτησα στο Θεό και σ' εσένα και δεν αξίζω να λέγομαι παιδί σου". Ο πατέρας όμως γύρισε στους δούλους του και τους διέταξε: "βγάλτε γρήγορα την καλύτερη στολή και ντύστε τον, φορέστε του δαχτυλίδι στο χέρι και δώστε του υποδήματα. Φέρτε το σιτευτό μοσχάρι και σφάξτε το να φάμε και να ευφρανθούμε, γιατί αυτός ο γιός μου ήταν νεκρός και αναστήθηκε, ήταν χαμένος και βρέθηκε".

Η ιστορία του ασώτου υιού, όπως καταγράφεται στο κατά Λουκά κεφ. 15, συχνά αποκαλείται η παραβολή της καρδιάς του Πατέρα. Ο Ιησούς τη λέει μαζί με άλλες δύο ιστορίες, όχι μόνο σαν απάντηση στους "άκαρδους" εκπροσώπους της θρησκείας της εποχής Του, αλλά επίσης για να γνωρίζουμε εσύ κι εγώ ποιά είναι η καρδιά του Πατέρα απέναντί μας.

Ο Ιησούς μιλάει για κάποιν άνδρα που είχε δυο γιούς, ο ένας από τους οποίους ζήτησε την κληρονομιά του προκαταβολικά. Ο πατέρας του την έδωσε, και ο γιός έφυγε μακριά και την κατασπατάλησε και κατέληξε σε ένα χοιροστάσιο. Τελικά, μας λέει η Αγία Γραφή, ο νεαρός "συνήλθε". Αναγνώρισε την ανοησία του δρόμου που είχε επιλέξει και πόσο ανόητος ήταν που είχε φύγει από το σπίτι. Επέστρεψε, ταπεινωμένος, με τη σκέψη να ζητήσει να είναι ένας απλός υπηρέτης στο σπίτι του πατέρα του.

Σ' αυτή την ιστορία της στάσης ενός πατέρα απέναντι στο γιό του, Ο Ιησούς μας μιλάει επίσης για το πως ο Πατέρας θεός νιώθει για σένα και για μένα, παρά τις αποτυχίες μας και την αλόγιστη χρήση αυτών που μας έχει εμπιστευθεί. Κατά ειρωνικό τρόπο, η ιστορία αυτή γεννιέται από το γεγονός ότι μεταξύ των θρησκευτικών παραγόντων της εποχής του Ιησού, απο τους οποίους θα περίμενε κανείς πως θα κατανοούσαν την αγάπη του Θεού, υπήρχε η απουσία αυτής της αγάπης.

Ο Ιησούς δεχόταν έντονες επιθέσεις από τους θρησκευτικούς ηγέτες γιατί σ' αυτόν ερχόντουσαν οι τελώνες (οι φοροεισπράχτορες της εποχής που θεωρούνταν διεφθαρμένοι προδότες και συνεργάτες των Ρωμαίων στην κοινωνία της εποχής) και οι "αμαρτωλοί", ένας ευρείας ερμηνείας όρος που χαρακτήριζε αυτούς που δεν έδειχναν κανένα ενδιαφέρον στη "θρησκεία".
Αλλά τους άρεσε ο Ιησούς.
Κι εδώ ανακαλύπτουμε ένα πολύ σπουδαίο χαρακτηριστικό του Ιησού. Δεν εκφράζει μια τυπική θρησκευτικότητα, αλλά δείχνει στους ανθρώπους την καρδιά και την αγάπη του Πατέρα Θεού, και η ανταπόκριση των ανθρώπων είναι εξαιρετικά θετική:
"Δεν ήξερα ότι περί αυτού επρόκειτο!"

Ο Ιησούς ήρθε για δύο λόγους:
να πεθάνει για τις αμαρτίες μας και
να μας φανερώσει την αγάπη του Θεού.

Μάλιστα πολύ συχνά οι άνθρωποι έχουν την εντύπωση πως αυτή η διακονία του Ιησού να μας φανερώσει την αγάπη του Θεού είναι μια "συροπιαστή", "γλυκανάλατη" καλοσύνη. Αλλά δεν υπάρχει τίποτα "συροπιαστό" όσον αφορά την αγάπη του Θεού, είναι δυναμική και πανίσχυρη. Είναι βαθιά και απαιτητική. Τόσο απαιτητική που δεν επιτρέπει έτσι απλά στην αμαρτία να περάσει απαρατήρητη. Γι αυτό το λόγο ο Θεός έστειλε τον Υιό Του να απορροφήσει ο Ίδιος την ποινή για την αμαρτία μας.

Αυτό που βλέπουμε στον Ιησού είναι η αγάπη του Πατέρα, στον τρόπο ζωής που ακολουθεί και στην ευγένεια και την καταδεκτικότητα με την οποία αγκαλιάζει τους ανθρώπους που έχουν "πέσει"... ανθρώπους που έχουν αποτύχει. Ανθρώπους που, όπως και ο άσωτος υιός, έχουν σπαταλήσει κάτι και είναι πρόθυμοι να το ομολογήσουν με ειλικρίνεια.

Με αυτή την αίσθηση της "σπατάλης", ωστόσο, έρχεται και μια αίσθηση αναξιότητας που απομακρύνει τους ανθρώπους από τον Θεό. Πολλοί άνθρωποι στην εποχή του Ιησού χαρακτηρίζονταν από συναισθήματα αναξιότητας που τους κρατούσαν σε απόσταση από το θρησκευτικό σύστημα.
Ωστόσο, όταν μιλάει ο Ίδιος ο Ιησούς, μαζεύονται γύρω Του μαζικά, γιατί επικοινωνεί μαζί τους με τη καρδιά του θεού.
Έτσι λοιπόν, στην παραβολή αυτή, ο Ιησούς αποκαλύπτει τέσσερα πράγματα σχετικά με τον Πατέρα θεό, που μιλάνε στη δική τους (αλλά και στη δική μας) αίσθηση αναξιότητας, αίσθηση της αποτυχίας, και της απομάκρυνσης από Αυτόν.



1. Ο Πατέρας δε χάνει ποτέ την ελπίδα.

Μήπως είχατε γονείς που ήτανε θερμοί, σας στηρίζανε, σας ενθαρρύνανε - γονείς που είχανε ελπίδες και σχέδια για εσάς; Για κάποιους δεν ισχύει αυτό. Υπάρχουν και κάποιοι πάλι που είχανε γονείς που επιθυμούσαν τα παιδιά τους να μην είχανε γεννηθεί καθόλου, και τα παιδιά συναισθάνονται αυτή την απόριψη. Άλλοι, πάλι, είχανε γονείς των οποίων οι προσδοκίες δεν θα μπορούσαν ποτέ να εκπληρωθούν.

Αυτό που είναι πολύ εντυπωσιακό στην παραβολή που αναφέραμε, είναι πως ο γιός πήγε κόντρα σε όλες τις προσδοκίες του πατέρα του, παρόλα αυτά ο πατέρας δεν είχε χάσει την ελπίδα του γι αυτόν. Κι εδώ βλέπουμε το πρώτο μήνυμα της ελπίδας που έχει ο Πατέρας Θεός για εμάς. Παρόλο που εσύ ή εγώ έχουμε αποτύχει να γίνουμε αυτό που θα θέλαμε στη ζωή μας, ο Θεός δε σταματάει να ενδιαφέρεται για εμάς, ούτε και ποτέ χάνει το όραμά Του για το τι μπορεί να επιτευχθεί στη ζωή μας.


2. Ο Πατέρας προσέχει πάντα το δρόμο μας.

Πολλοί άνθρωποι έχουν την εντύπωση ότι ο Θεός μας παρακολουθεί σαν να ψάχνει πάντα την ευκαιρεία που θα μας κατακεραυνώσει. Αν εγώ ή εσύ νιώθουμε κάπως έτσι, είναι λόγο της δικής μας αίσθησης της ντροπής και της ενοχής γι αυτά που έχουμε κάνει. Αυτή η ενοχή είναι κάτι που μας αξίζει και δίκαια τη νιώθουμε, αλλά αυτή δεν είναι η στάση που ο Θεός έχει απέναντί μας. Είναι η δική μας αίσθηση αποξένωσης που νιώθουμε λόγω της αμαρτίας. Όμως η καρδιά του Θεού δεν είναι έτσι.

Ο Θεός δεν κρατά μια παθητική στάση σχετικά με το γεγονός της αμαρτίας μας. Αυτός είναι και ο λόγος που ο Ιησούς οδηγήθηκε στο θάνατο. Η αμαρτία πρέπει να αντιμετωπιστεί. Πρέπει να μετανοήσουμε από την αμαρτία. Αλλά ο Ιησούς μας δείχνει την καρδιά του Πατέρα Θεού απέναντί μας, στην ιστορία αυτή, στον τρόπο που ο Πατέρας είδε τον γιό του "ενώ ήταν ακόμη μακριά" και έτρεξε να τον συναντήσει. Δεν στάθηκε απλώς περιμένοντας το παιδί να έρθει σερνόμενο.
Ο Ιησούς μας λέει πως ο πατέρας, που προφανώς τον περίμενε, είδε τον γιό του από μακριά και έτρεξε σ' αυτόν. Η καρδιά του θεού κοιτάζει πάντα τον δρόμο μας και είναι ανοιχτή προς εμάς.


3. Η καρδιά του Πατέρα ανταποκρίνεται στη μετάνοιά μας.

Ο γιός έρχεται μετανοημένος, και η καρδιά του Πατέρα ανταποκρίνεται. Αυτό δεν μπορεί να παρακαμφθεί. Όχι γιατί απαιτεί από το γιό του να συρθεί κάτω για να τον αποδεχθεί, αλλά επειδή είναι ευτυχής που ο γιός του έχει επιτέλους αναγνωρίσει πως τα προβλήματα που είχε μέχρι τώρα, δεν ήταν ευθύνη του πατέρα του.

Πόσο συχνά έχετε ακούσει τους ανθρώπους να λένε, "αν υπάρχει Θεός, γιατί μου συνέβη αυτό;". Κατηγορούμε τον Θεό για οτιδήποτε αρνούμαστε να αποδεχθούμε την υπευθυνότητα. Όταν ο άσωτος υιός επιστρέφει, λέει, "Πατέρα, αμάρτησα στον ουρανό και σ' εσένα."

Μετάνοια είναι η στροφή από τον δρόμο που ακολουθούμε στο δρόμο του Θεού. Είναι η αναγνώριση πως ο δρόμος του Θεού είναι καλός, και ασφαλής για εμάς. Και καθώς ευθυγραμμιζόμαστε με τον Κύριο, ανοίγει ο δρόμος για την απελευθέρωση των δυνατοτήτων Του για τη ζωή μας. Μας αγαπά με μια, άνευ όρων, αιώνια αγάπη. Αλλά για να έρθει η απελευθέρωση των σχεδίων Του στη ζωή μας, πρέπει να είμαστε πρόθυμοι να πούμε, "Πατέρα Θεέ, στρέφομαι από το δικό μου δρόμο στο δικό Σου."


4. Ο Πατέρας θέλει να μας αποκαταστήσει.

Και μόλις ο γιός το έκανε αυτό, κοιτάξτε τι συνέβη. Ο Πατέρας του φόρεσε δαχτυλίδι στο χέρι, την καλύτερη στολή και του έδωσε παπούτσια για τα πόδια του.

Το δαχτυλίδι αντιπροσωπεύει την αποκατάσταση της συνεργασίας με τον πατέρα. Επέστρεψε στη "δουλειά με τον μπαμπά". Και ο Θεός λέει, μέσα απο τα χείλη του Υιού του, "Αν επιστρέψεις πίσω σε Μένα, θα αποκαταστήσω όλα τα σχέδια που είχα για σένα στο μυαλό μου", ακριβώς όπως ο πατέρας επρόκειτο να αποκαταστήσει το γιο του στην οικογενειακή επιχείρηση.

Η στολή με την οποία τον έντυσε κάλυπτε μέχρι και τους αστραγάλους του. Ήταν μια στολή αξιοπρέπειας. Ο πατέρας καλύπτει τη ντροπή ή τη γύμνια του παρελθόντος. Ο Πατέρας Θεός επιθυμεί να μας αποκαταστήσει πλήρως, και να μας ντύσει με την ομορφιά για την οποία προοριζόμαστε. Και τα παπούτσια στο αρχαίο εκείνο πολιτισμό αντιπροσώπευαν ένα τέλος στο θρήνο και το πένθος του παρελθόντος.



Και μια προσωπική ιστορία

Δίδασκα από αυτή την παραβολή στο Seattle πριν 30 περίπου χρόνια, και καθώς κήρυττα, υπήρξε μια γλυκιά παρουσία του Αγίου Πνεύματος, καθώς ο Θεός έκανε τις καρδιές ευαίσθητες στο μεγαλείο της αγάπης Του. Ο Θεός έφερε τόσο έντονα μια εικόνα στο μυαλό μου, που έπρεπε να τη μοιραστώ. Περιέγραψα αυτό που είδα, χωρίς να γνωρίζω κανέναν μέσα στο ακροατήριο, και στο τέλος της εκδήλωσης, μια γυναίκα με πλησίασε και μου είπε,"Επρόκειτο για μένα ποιμένα Hayford." Ξεκίνησε να ξεκουμπώνει τα μανικετόκουμπα απο το μανίκι της μπλούζας της και το σήκωσε επάνω, αποκαλύπτοντας φρικτά άσχημες ουλές στον καρπό της.

Αυτό που μου είχε δώσει ο Θεός ήταν το εξής: "Υπάρχει κάποιος μέσα σε αυτό το δωμάτιο. Στο παρελθόν, αποπειράθηκες να αυτοκτονήσεις, και οι ουλές στον καρπό σου σε κάνουν να ντρέπεσαι τόσο πολύ, που τις κρύβεις. Αλλά όπως ο πατέρας έντυσε και κάλυψε τον άσωτο υιό, ο Κύριος θέλει να σε ντύσει με μια νέα αίσθηση εκτίμησης μπροστά στην παρουσία Του, έτσι ώστε να μην ντραπείς ποτέ ξανά. Και αντί για σημάδια ντροπής, αυτά τα σημάδια θα γίνουν η μαρτυρία σου - σημάδια του θριάμβου του Θεού στη ζωή σου.

"Αρκετά χρόνια στο παρελθόν", η γυναίκα μου είπε, "σχεδόν τα κατάφερα να αφαιρέσω τη ζωή μου. Ήταν μια περίοδος απόγνωσης", και μου εξήγησε το δίλημμα το οποίο αντιμετώπιζε. "Θα είχα πεθάνει εκτός αν κάποιος με έβρισκε. Αργότερα, ήρθα στον Χριστό, και γνώριζα πως μου συγχωρέθηκαν όχι μόνο οι περασμένες αμαρτίες μου, αλλά και αυτή η απόπειρα αυτοκτονίας μου. Αλλά έως αυτή τη στιγμή, ένιωθα πάντα τέτοια ντροπή γι αυτές τις ουλές που σημάδεψαν αυτή την περίοδο της ζωής μου."

Τώρα το πρόσωπό της έλαμπε. "Εγώ είμαι το άτομο για το οποίο μιλούσες. Και γνωρίζω πως ο Θεός με έχει ντύσει σήμερα με κάτι που ποτέ μέχρι σήμερα δεν το είχα δει τόσο καθαρά. Ποτέ δε θα ντραπώ για το παρελθόν ξανά."



Αγαπημένε μου, αγαπημένη μου, μπορείς να δεις τι λέει ο Ιησούς σε εσένα σ' αυτή την παραβολή; Σου λέει, "Έτσι είναι ο Θεός. Θέλει να σε αποκαταστήσει σε ένα σημείο συνεργασίας μαζί Του για να εκπληρωθούν τα σχέδια που έχει για σένα. Θέλει να σε ντύσει και να καλύψει οτιδήποτε ήταν ντροπή για σένα στο παρελθόν, να αποκαταστήσει την αξιοπρέπεια για την οποία δημιουργήθηκες. Και θέλει ακόμα να δεις πως ο χειμώνας της θλίψης και των δακρύων είναι πίσω σου, και η άνοιξη της χαράς Του έχει έρθει σε σένα."

Πράγματι, αγαπημένε μου, αγαπημένη μου, σήμερα, έτσι νιώθει ο Πατέρας Θεός για σένα.

Jack W. Hayford

Άσωτος υιός

Ο γιός ενός από τους κορυφαίους ηγέτες της μαχητικής Παλαιστινιακής οργάνωσης Χαμάς, έχει γίνει χριστιανός και προσεύχεται πως κάποια μέρα και η οικογένειά του θα δεχτεί τον Ιησού Χριστό ως σωτήρα, αναφέρει η Ισραηλινή εφημερίδα Haaretz. Ο Masab Yousef, γιός του ηγέτη της Xαμάς στη δυτική όχθη Sheik Hassan Yousef, αποκάλυψε για πρώτη φορά, σε μια αποκλειστική συνέντευξη στην Ισραηλινή εφημερίδα Haaretz, ότι έχει εγκαταλείψει το Ισλάμ και είναι πια Χριστιανός. Πριν τη δημοσίευση αυτής της συνεύντευξης, η οικογένεια του Yousef δε γνώριζε την αλλαγή αυτή, αν και βρίσκεται σε συνεχή επαφή μαζί τους.

CALIFORNIA - Μια στιγμή πριν από την έναρξη του δείπνου, ο Masab, γιος του ηγέτη της Χαμάς στη Δυτική Όχθη Σεΐχη Hassan Yousef, ρίχνει μια ματιά στο φίλο του ο οποίος τον συνόδευσε στο εστιατόριο όπου συναντηθήκαμε. Ψιθυρίζουν δυο λόγια και μετά προσεύχονται, ευχαριστούνε το Θεό και τον Ιησού για την τροφή που έβαλε στα πιάτα τους.

Χρειάζονται λίγα δευτερόλεπτα για να χωνέψω αυτό το θέαμα: Ο γιος ενός ηγέτη της Χαμάς, που είναι επίσης η πιο δημοφιλής προσωπικότητα σ' αυτή την εξτρεμιστική ισλαμική οργάνωση στη Δυτική Όχθη, ένας νεαρός άνδρας που βοήθησε τον πατέρα του για πολλά χρόνια στην πολιτική του δράση, έχει μετατραπεί σε πιστό Χριστιανό. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, δοκιμάζοντας το γεύμα του, εξηγεί ότι δεν τρώει και πολύ τελευταία λόγω οικονομικών προβλημάτων. Κατά τη διάρκεια της περασμένης εβδομάδας ζούσε με ένα φίλο του, Χριστιανό φυσικά, τον οποίο γνώρισε σην εκκλησία. "Χωρίς αυτόν," λέει, "θα ήμουν άστεγος."

Ο νεότερος Yousef γνωρίζει καλά τις συνέπειες αυτής της συνέντευξης, και ότι πιθανότατα θα προσβληθεί η οικογένειά του, καθώς και τις ελάχιστες πλέον πιθανότητες να επιστρέψει στη Ραμάλα κάποια μέρα. Αλλά προφανώς αυτή είναι μια δική του σταυροφορία. "Ξέρω ότι θέτω σε κίνδυνο τη ζωή μου και είναι ακόμη πιθανό να χάσω τον πατέρα μου, αλλά ελπίζω ότι θα δείξει κατανόηση και ότι ο Θεός θα δώσει σ'αυτόν και την οικογένειά μου την υπομονή και την προθυμία να ανοίξουν τα μάτια τους στον Ιησού και στον Χριστιανισμό . Ίσως κάποτε θα μπορέσω να επιστρέψω στην Παλαιστίνη και στη Ραμάλα, μαζί με τον Ιησού, στο Βασίλειο του Θεού." «Τώρα ονομάζομαι Ιωσήφ», είπε στην αρχή της συνέντευξης. Λίγα δευτερόλεπτα νωρίτερα με είχε χαιρετίσει στην αραβική γλώσσα: "Ahalan wasahalan. Είμαι πολύ ενθουσιασμένος που είστε εδώ", είπε, αναφέροντας λίγες λέξεις στα εβραϊκά: "Shalom, ma nishma [Τι γίνεται;]", είπε γελώντας.





Συναντηθήκαμε για πρώτη φορά πριν από τέσσερα χρόνια περίπου, έξω από τη στρατιωτική φυλακή στο Ofer Camp, πεντακόσια μόνο μέτρα περίπου μακριά από το οικογενειακό σπίτι στη πόλη Bitunia, κοντά στη Ραμάλα. Ο πατέρας του, που δεν ήταν μέλος του κοινοβουλίου την εποχή εκείνη, ήταν ένας από τους ιδρυτές της Χαμάς στη Δυτική Όχθη και ένας από τους ηγέτες των φυλακισμένων, ο ίδιος μάλιστα επρόκειτο να απελευθερωθεί μετά από πολλά χρόνια φυλάκισης λόγω συμμετοχής στην οργάνωση. Για να κανονίσω μια συνέντευξη με τον Σεΐχη Hassan Yousef (Abu Masab), έπρεπε να μιλήσω με τον πρωτότοκο γιό του, τον Masab, ο οποίος όπως αναμενόταν θα αναλάμβανε ενεργό ρόλο στην διαχείρηση των πολιτικών υποθέσεων του πατέρα του στο μέλλον. Όταν τον είδα στο πάρκινγκ της φυλακής, έμεινα έκπληκτος από την ασυνήθιστη εμφάνισή του, η οποία παρεξέκκλινε από το τον κώδικα ενδυμασίας που αναμένεται από τους συγγενείς των ανωτέρων ηγετών της Χαμάς. Χωρίς γένια ή ακόμα και μούσι, με δυτικό κούρεμα, τζιν και ένα δερμάτινο μπουφάν μοτοσικλετιστή. Αλλά η αναταραχή στα μέσα ενημέρωσης που συνόδευσε την εμφάνιση του πατέρα του με έκανε να ξεχάσω αυτή την "ανάρμοστη" εμφάνιση.

Από τότε, ο νεαρός άνδρας δεν έχει αλλάξει καθόλου. Είναι 30 ετών και έχει χάσει αρκετά κιλά ("γιατί δεν τρώει πολύ"), τα μαλλιά του είναι κοντά, είναι μαυρισμένος από τον ήλιο και μοιάζει απλά σαν ένας ακόμη νεαρός Ισραηλινός στην Καλιφόρνια. Το μεγαλύτερο μέρος της συνέντευξης διεξάγεται στα Αγγλικά, κυρίως, έτσι ώστε ο φίλος του ο Ryan να καταλαβαίνει.

"Σαν παιδί μεγάλωσα σε μια πολύ θρησκευόμενη οικογένεια, με βάση το μίσος έναντι των Ισραηλινών. Η πρώτη φορά που τους συνάντησα ήταν περίπου την ηλικία των 10, όταν στρατιώτες εισέβαλαν στο σπίτι μας και συνέλαβαν τον πατέρα μου. Μέχρι τότε ποτέ δεν είχα αποχωριστεί από αυτόν. Εμείς δεν γνωρίζαμε τίποτα για τις συνθήκες της σύλληψής του. Η συμμετοχή του στη Χαμάς ήταν ένα μυστικό θέμα, και σίγουρα δεν γνωρίζαμε ότι ήταν ένας από τους ιδρυτές της. Εγώ δεν καταλάβαινα τίποτα όσον αφορά την πολιτική ή τη θρησκεία. Το μόνο που γνώριζα ήταν ότι ο ισραηλινός στρατός είχε συλλάβει επανειλημμένα τον πατέρα μου, που για μένα ήταν τα πάντα: ένας καλός, τρυφερός άνθρωπος που θα έκανε τα πάντα για μένα. Μας φρόντιζε, μας αγόραζε δώρα, μας έδωσε τον εαυτό του, ενώ οι στρατιώτες μπήκανε στο σπίτι μας και τον πήραν μακριά μου. Στο λύκειο σπούδασα Σαρία, τον ισλαμικό νόμο. Το 1996, όταν ήμουν μόνο 18, με συνέλλαβαν οι Ισραηλινές Δυνάμεις Αμύνης, γιατί ήμουν ο αρχηγός της Ισλαμικής κοινωνίας στο σχολείο μου. Είναι ένα είδος κινήματος νεολαίας της οργάνωσης. Και τότε η διαδικασία της αφύπνισής μου άρχισε."

Τι συνέβη;

Masab-Joseph: "Μέχρι τότε ήξερα την Χαμάς μέσα από τον πατέρα μου, που έζησε μια πολύ λιτή ζωή προσφοράς. Στην αρχή θαύμαζα πραγματικά την οργάνωση, κυρίως γιατί θαύμαζα τον πατέρα μου τόσο πολύ. Αλλά κατά τη διάρκεια των 16 μηνών που πέρασα στη φυλακή είδα το αληθινό πρόσωπο της Χαμάς. Πρόκειται για μια αρνητική οργάνωση. Τόσο απλά. Μια κακή οργάνωση εκ θεμελίων. Έμεινα στη φυλακή Megiddo και ξαφνικά κατάλαβα ποιά ήταν η πραγματική Χαμάς. Οι ηγέτες τους στη φυλακή ζούσανε κάτω από τις καλύτερες συνθήκες, όπως τα καλύτερα φαγητά, είχαν τις περισσότερες οικογενειακές επισκέψεις και ακόμα, πετσέτες για το ντους. Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν ήθος, δεν έχουν ακεραιότητα. Αλλά δεν είναι τόσο ηλίθιοι, όπως της Φατάχ, που κλέβει μέρα μεσημέρι μπροστά σε όλους και είναι αμέσως ύποπτη για διαφθορά. [Οι άνθρωποι της Χαμάς] λαμβάνουν χρήματα με ανέντιμους τρόπους, τα επενδύουν σε μυστικούς τόπους, και προς τα έξω διατηρούν ένα απλό τρόπο ζωής. Αργά ή γρήγορα θα χρησιμοποιήσουν αυτά τα χρήματα και θα εξαπατήσουν το λαό."

"Κανείς δεν γνωρίζει αυτούς και τον τρόπο που λειτουργούν, τόσο καλά, όπως εγώ. Για παράδειγμα, θυμάμαι πώς η οικογένεια του Talahmeh Saleh, ενός μέλους του στρατιωτικού σκέλους της Χαμάς, ο οποίος δολοφονήθηκε από το Ισραήλ, αναγκάστηκε να εκλιπαρήσει για οικονομική βοήθεια, διότι δεν είχαν τίποτα μετά τον θάνατό του. Η ηγεσίας της Χαμάς, τους εγκατέλειψε καθώς και τις οικογένειες των άλλων μαρτύρων [shaheeds], ενώ τα ανώτερα στελέχη της οργάνωσης στο εξωτερικό σπαταλούσαν δεκάδες χιλιάδες δολάρια το μήνα μόνο για την ασφάλεια για τους εαυτούς τους.

Για παράδειγμα;

"Ακόμα και ορισμένοι από τους σύγχρονους ηγέτες της Χαμάς έχουν εμπλακεί στο παρελθόν στον «τομέα ασφάλειας» στις φυλακές, και έτσι είναι μεταξύ αυτών που ευθύνονται για αυτά τα εγκλήματα. Υποπτευόντουσαν άτομα που περνούσαν πολύ χρόνο στην τουαλέτα, ακόμη και αν ήταν μόνο λόγω στομαχικών διαταραχών. Υποπτευόντουσαν ότι ο κρατούμενος μετέφερε πληροφορίες, ή εναλλακτικά, ότι είχε σεξουαλικές σχέσεις με άλλους άνδρες. Ένας ομοφυλόφιλος. Οι ομοφυλόφιλοι ήταν αμέσως ύποπτοι για συνεργασία. Τότε εγώ συνειδητοποίησα πως όλοι στην Χαμάς δεν είναι σαν τον πατέρα μου. Αυτός είναι ένα καλός, φιλικός άνθρωπος. Αλλά ανακάλυψα πόσο κακοί είναι οι σύντροφοί του. Μετά την απελευθέρωση μου, έχασα την πίστη μου σε εκείνους που δήθεν αντιπροσώπευαν το Ισλάμ.

Σας βασάνισαν;

"Όχι εγώ απολάμβανα ασυλίας λόγω του πατέρα μου."

"Ο Ιησούς μ 'αγαπάει"

Ο Masab-Ιωσήφ έχει πέντε αδελφούς και δύο αδελφές. Είναι σε τακτική επαφή μαζί τους και τους κρατά ενήμερους για την κατάστασή του. Ωστόσο, μέχρι πρόσφατα απέφυγε να πει στην οικογένειά του ότι είχε αλλάξει και είχε γίνει χριστιανός, και μέχρι την ημερομηνία της παρούσας συνέντευξης ο Σεΐχης πατέρας του, ακόμη δεν γνώριζε ότι ο γιος του είχε αλλάξει πίστη. Και παρά τη μυστικότητα που περιβάλλει τη μεταστροφή του, μερικές φορές μοιάζει σαν ένας βετεράνος ιεραπόστολος ο οποίος προσπαθεί να μεταπείσει ολόκληρες κοινότητες να αλλάξουν.

"Θα δείτε, αυτή η συνέντευξη θα ανοίξει τα μάτια πολλών ανθρώπων, θα αναταράξει από τις ρίζες το Ισλάμ, και δεν υπερβάλλω. Ποιά άλλη περίπτωση ξέρετε όπου ο γιός ενός ηγέτη της Χαμάς, που μεγάλωσε με τα δόγματα του εξτρεμιστικού Ισλάμ, βγαίνει και καταφέρετε ενάντια σ' αυτήν; Αν και δεν υπήρξα ποτέ τρομοκράτης, ήμουν μέρος αυτών, περιβαλλόμουν από αυτούς όλη την ώρα."

Πώς εκτέθηκες στον Χριστιανισμό;

"Άρχισε περίπου πριν από οκτώ χρόνια. Ήμουν στην Ιερουσαλήμ και έλαβα μια πρόσκληση να πάω και να ακούσω για τον Χριστιανισμό. Από περιέργεια πήγα. Ήμουν πολύ ενθουσιασμένος με αυτά που άκουσα. Άρχισα να διαβάζω τη Βίβλο κάθε μέρα και συνέχισα με βιβλικά μαθήματα. Το έκανα αυτό στα κρυφά, φυσικά. Συνήθιζα να ταξιδεύω στους λόφους της Ραμάλα, σε μέρη όπως η γειτονιά Αλ Tira, και να κάθομαι εκεί ήσυχα με το εκπληκτικό τοπίο και να διαβάζω τη Βίβλο. Κάποια εδάφια όπως το "Αγάπα τον εχθρό σου" είχαν μεγάλη επιρροή πάνω μου. Σε αυτό το στάδιο ήμουν ακόμη ένας μουσουλμάνος και πίστευα ότι θα παρέμενα έτσι. Αλλά κάθε μέρα έβλεπα τα φοβερά πράγματα γίνονταν στο όνομα της θρησκείας από εκείνους που θεωρούσαν τους εαυτούς τους "μεγάλους πιστούς". Μελέτησα το Ισλάμ πιο διεξοδικά αλλά δεν βρήκα απαντήσεις εκεί. Επανεξέτασα το Κοράνι και τις αρχές της πίστης και διαπίστωσα πως είναι λανθασμένες και παραπλανητικές. Οι Μουσουλμάνοι έχουν δανειστεί τελετές και παραδόσεις από όλες τις θρησκείες πλησίον τους."

Αλλά όλοι το έχουν κάνει αυτό.

Δεν ανταποκρίνεται σε αυτό το σχόλιο άμεσα.

"Πιστεύω ότι ο χριστιανισμός έχει πολλές πτυχές. Δεν είναι μόνο μια θρησκεία, αλλά είναι μια πίστη. Τώρα βλέπω τον Θεό μέσω του Ιησού και μπορώ να μιλάω γι' Αυτόν για μέρες χωρίς να σταματήσω, ενώ οι Μουσουλμάνοι δεν θα είναι σε θέση να πουν τίποτα για το Θεό. Θεωρώ το Ισλάμ ένα μεγάλο ψέμα. Οι άνθρωποι που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν την θρησκεία θαύμαζαν τον Μωάμεθ πάνω από το Θεό, σκότωσαν αθώους ανθρώπους στο όνομα του Ισλάμ, χτυπάνε τις γυναίκες τους και δεν έχουν ιδέα τι είναι ο Θεός. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι θα πάνε στην κόλαση. Έχω ένα μήνυμα για αυτούς: Υπάρχει μόνο ένας δρόμος για τον Παράδεισο - ο δρόμος του Ιησού που θυσίασε τον εαυτό του στον σταυρό για όλους μας."

Πριν από τέσσερα χρόνια, αποφάσισε να αλλάξει πίστη. Λέει ότι στην οικογένειά του, κανείς δεν το γνώριζε. "Μόνο οι Χριστιανοί με τους οποίους συναντιόμουνα και περνούσαμε χρόνο μαζί ήξεραν για την απόφασή μου. Για χρόνια βοηθούσα τον πατέρα μου, τον ηγέτη της Χαμάς, και δεν γνώριζε ότι είχα αλλάξει πίστη, μόνο πως είχα Χριστιανούς φίλους."

Θυμάμαι πώς ντυνόσουν εκείνη την εποχή. Πώς γινόσουν αποδεκτός στη Χαμάς;

"Πρέπει να καταλάβεις, ποτέ δεν ήμουν ένας από αυτούς. Αν και βοηθούσα τον πατέρα μου και τον συνόδευα, ήμουν πάντα αντίθετος με τη χρήση της τρομοκρατίας. Τα μέλη της Χαμάς δεν με συμπαθούσαν. Εγώ δεν πήγαινα να προσευχηθώ στον τζαμιά, και κυκλοφορούσα με αγνώστους. Δεν τους άρεσε το δερμάτινο μπουφάν ή ακόμα και τα τζιν μου. Θεωρούσαν ότι έχανα το δρόμο μου. Όμως, βοηθούσα τον πατέρα μου και διεκπεραίωνα τις υποθέσεις του, γιατί είναι ο πατέρας μου, όχι επειδή είναι ένας ηγέτης στην Χαμάς. Δεν είμαι ένας ακτιβιστής της Χαμάς που άλλαξε την πίστη του και ήρθε στον Χριστιανισμό. Δεν είναι αυτή η ιστορία. Ήθελα να βοηθήσω τον πατέρα μου καταλάβει ότι το να βλάπτεις αθώους ανθρώπους είναι απαγορευμένο και μέσω αυτού ίσως να αλλάξω την σκέψη και άλλων ανθρώπων.

Ποιά είναι η στάση της Χαμάς απέναντι στους Χριστιανούς; Ποια είναι η στάση του πατέρα σας;

"Όταν ήμουν με τον πατέρα μου, εγώ ουσιαστικά έσπρωξα έναν μετριοπαθή ηγέτη της Χαμάς να πάρει λογικές αποφάσεις, όπως η διακοπή των επιθέσεων και για την ίδρυση δύο κρατών το ένα πλάι στο άλλο. Ένιωθα υπεύθυνος. Θα ήταν καλύτερα να είμαι εγώ εκεί και όχι μια συμμορία από ανόητους που θα δηλητηριάζανε το μυαλό του. Προσπάθησα να καταλάβω αυτούς τους ανθρώπους, τις σκέψεις τους, με σκοπό την αλλαγή τους από μέσα με ένα ισχυρό πρόσωπο όπως ο πατέρας μου, ο οποίος παραδέχτηκε σε μένα στο παρελθόν ότι δεν υποστηρίζει επιθέσεις αυτοκτονίας. Πιστεύει ότι βλάπτοντας αθώους ανθρώπους αποκτά η οργάνωση κακό όνομα. Ο σεΐχης μια φορά μου είπε ότι, όταν βλέπει ένα έντομο έξω από το σπίτι είναι προσεκτικός για να μην το βλάψει, "οπότε τι να πω για τους αμάχους;"

"Στη Χαμάς, όμως, υπήρχαν και άλλοι ηγέτες, κυρίως από τη Λωρίδα της Γάζας και τη Δαμασκό, οι οποίοι έκριναν ότι έπρεπε να συνεχίσουν με επιθέσεις αυτοκτονίας ως ένα αποτελεσματικό μέσο για την επίτευξη των στόχων τους. Το πρόβλημα ήταν ότι ήταν ισχυρότεροι από τον πατέρα μου όσον αφορά το θέση τους στην οργάνωση. Αυτό που βοήθησε να σταματήσουν τις επιθέσεις σε τελική ανάλυση ήταν οι επιθέσεις του Ισραήλ κατά των ηγετών της Χαμάς."

Ποιός ήταν ο ρόλος του πατέρα σου στη λήψη αποφάσεων στην Χαμάς;"

"Δεν είχε καμία σχέση με το στρατιωτικό σκέλος, αλλά πάντοτε συμβουλευόντουσαν τη γνώμη του σχετικά με τη λήψη στρατηγικών αποφάσεων. Η ηγεσίας της Χαμάς, δεν έπερνε τις αποφάσεις, αποκλειστικά και μόνο σύμφωνα με τη γνώμη των ηγετών της οργάνωσης στη Συρία ή τη Γάζα. Εντούτοις, πρέπει να θυμόμαστε ότι η ηγεσία της Χαμάς στη Δαμασκό είχε τον οικονομικό έλεγχο της οργάνωσης. Ως εκ τούτου, είχε τη μεγαλύτερη επιρροή όσον αφορά την πολιτική της οργάνωσης. Ήταν, επίσης, οι μόνοι που δεν περιορίζονταν στις μεταξύ τους επαφές, σε αντίθεση με τις ηγεσίες στη Δυτική Όχθη και τη Γάζα, έτσι ώστε να λειτουργούν και ως σύνδεσμοι μεταξύ όλων των ομάδων στη Χαμάς. Και παρεμπιπτόντως, αν και τώρα ισχυρίζονται ότι η επανάσταση στη Γάζα δεν ήταν προγραμματισμένη, μπορώ να σας πω από τις σαφείς γνώσεις μου ότι ένα χρόνο νωρίτερα, το καλοκαίρι του 2006, μιλούσαν μεταξύ τους για το γεγονός πως αν η ένταση συνεχιζότανε με τη Φατάχ, σκόπευαν να αναλάβουν τον έλεγχο της Γάζας."

Χαιρετίσματα στο Ισραήλ

Ο Masab-Ιωσήφ ακούει τον τραγουδιστή Eyal Golan στο ελεύθερο χρόνο του. "Ακούω τη μουσική του εδώ και 10 χρόνια", λέει. "Μου αρέσει η φωνή του, αλλά δεν καταλαβαίνω πάντα τα λόγια." Ωστόσο, ο αγαπημένος του τραγουδιστής είναι ο Leonard Cohen. "Είναι ένας καναδός Εβραίος," εξηγεί.

Έχει πτυχίο γεωγραφίας και ιστορίας από το Al-Quds Ανοικτό Πανεπιστήμιο στη Ραμάλα, αλλά στις Ηνωμένες Πολιτείες έχει δυσκολία να βρει εργασία. Έχει αρκετό ελεύθερο χρόνο, και συμμετέχει σε μαθήματα και προσευχές στην εκκλησία τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα. Κάθε τόσο παίζει ποδόσφαιρο με φίλους από την εκκλησία και το σέρφινγκ είναι απαραίτητο. Αυτή είναι η Καλιφόρνια, στο κάτω κάτω.

Όταν εργαζόταν στο γραφείο του πατέρα του, συναντούσε τους ηγέτες της Χαμάς, καθώς και μέλη των παλαιστινιακών και ισραηλινών υπηρεσιών ασφαλείας και ισραηλινούς δημοσιογράφους, οι οποίοι συχνά μιλούσαν με τον Σεΐχη. Δεν κρύβει ότι υποστήριξε την επαφή με τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης και έχει σχεδόν θερμά συναισθήματα για το Ισραήλ. "Στείλτε χαιρετίσματα στο Ισραήλ, μου λείπει."

Σας λείπει το Ισραήλ;

"Σέβομαι και θαυμάζω το Ισραήλ ως χώρα. Είμαι αντίθετος σε μια πολιτική που σκοτώνει αμάχους, ή με μια πολιτική που χρησιμοποιεί αμάχους για την εξυπηρέτηση κάποιων στόχων, και αντιλαμβάνομαι ότι το Ισραήλ έχει δικαίωμα να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Οι Παλαιστίνιοι, αν δεν έχουν έναν εχθρό για τον πολεμήσουν, θα πολεμούν ο ένας τον άλλο. Σε περίπου 20 χρόνια από τώρα θα θυμάστε αυτό που θα σας πω, η σύγκρουση θα είναι μεταξύ των διαφόρων ομάδων εντός της Χαμάς. Έχουν ήδη αρχίσει τη διαμάχη για τον έλεγχο στα οικονομικά».

Δεν κρύβει την απέχθειά του για ότι εκπροσωπεί το πλαίσιο μέσα στο οποίο μεγάλωσε: το έθνος, τη θρησκεία, την οργάνωση.

"Εσείς οι Εβραίοι θα πρέπει να το γνωρίζετε: Ποτέ, μα ποτέ, δεν θα έχετε ειρήνη με τη Χαμάς. Το Ισλάμ, που είναι η ιδεολογία που τους καθοδηγεί, δεν θα τους επιτρέψει να επιτύχουν μια ειρηνευτική συμφωνία με τους Εβραίους. Πιστεύουν ότι η παράδοση λέει ότι ο Προφήτης Μωάμεθ πολέμησε κατά των Εβραίων και ότι ως εκ τούτου θα πρέπει να συνεχίσουν να τους πολεμούν μέχρι θανάτου. Οφείλουν να πάρουν εκδίκηση κατά όσων δεν συμφώνησαν να αποδεχθούν τον προφήτη Μωάμεθ, όπως οι Εβραίοι που παρουσιάζονται στο Κοράνι, σαν πίθηκοι και γιοι των χοίρων. Μιλούν με όρους ιστορικών δικαιωμάτων που τους έχουν αφαιρεθεί. Κατά την άποψη της Χαμάς, η ειρήνη με το Ισραήλ έρχεται σε αντίθεση με τη Σαρία και το Κοράνι, και οι Εβραίοι δεν έχουν δικαίωμα να παραμείνουν στην Παλαιστίνη".

Αυτή είναι η αιτιολόγηση για τις επιθέσεις αυτοκτονίας;

"Είναι κάτι περισσότερο από αυτό. Ολόκληρη η κοινωνία "νομιμοποιεί, καθαγιάζει" το θάνατο και τους τρομοκράτες αυτοκτονίας. Στην Παλαιστινιακή κουλτούρα ένας τρομοκράτης αυτοκτονίας γίνεται ήρωας, μάρτυρας. Σεΐχηδες λένε στους μαθητές τους σχετικά με τον «ηρωισμό των μαρτύρων-shaheeds» και αυτό προκαλεί τους νέους να μιμηθούν τους βομβιστές αυτοκτονίας, προκειμένου να επιτύχουν τη δόξα. Θα σου δώσω ένα παράδειγμα. Εγώ κάποτε συνάντησα έναν νεαρό που ονομαζόταν Dia Tawil. Ήταν ένα ήσυχο παιδί, ένας εξαιρετικός μαθητής. Ούτε μουσουλμάνος εξτρεμιστής ήταν ούτε και ριζοσπαστικός στις ιδέες του κατά των Ισραηλινών. Ποτέ δεν άκουσα ακραίες δηλώσεις απ' αυτόν. Ούτε καν προερχόταν από μια θρησκευτική οικογένεια: Ο πατέρας του ήταν κομμουνιστής και η αδελφή του ήταν μια δημοσιογράφος που δεν φορούσε ούτε καν κάλυμμα στο κεφάλι. Αλλά ο Bilal Barghouti [ένας από τους επικεφαλής του στρατιωτικού σκέλους της Χαμάς στη Δυτική Όχθη] δεν χρειάστηκε περισσότερο από μερικούς μήνες να τον πείσει να γίνει τρομοκράτης αυτοκτονίας." (Ο Tawil, 19 ετών, ανατίναξε τον εαυτό του τον Μάρτιο του 2001 δίπλα σε ένα λεωφορείο στον κόμβο του Γαλλικού Λόφου στην Ιερουσαλήμ, 31 άτομα τραυματίστηκαν.)

"Γνωρίζετε ότι η Χαμάς ήταν η πρώτη που χρησιμοποίησε το όπλο των βομβιστών αυτοκτονίας κατά αμάχων;" συνεχίζει. "Είναι τυφλοί και ανήδεοι. Είναι αλήθεια ότι υπάρχουν καλοί και κακοί άνθρωποι παντού, αλλά οι υποστηρικτές της Χαμάς δεν καταλαβαίνουν ότι καθοδηγούνται από μια διεστραμμένη και σκληρή ομάδα η οποία κάνει πλύση εγκεφάλου στα παιδιά και τα οδηγεί να πιστεύουν ότι αν πραγματοποιήσουν μια επίθεση αυτοκτονίας θα πάνε στον Παράδεισο. Αλλά κανένας βομβιστής αυτοκτονίας, δεν θα βρεθεί εκεί και ούτε θα τους περιμένουν παρθένες αφού έχουν πραγματοποιήσει μια επίθεση. Πρέπει να κατανοήσουν ότι το Ισλάμ δημιουργήθηκε από ανθρώπους και όχι απο το Θεό."

Υπήρχαν καλοί άνθρωποι στη Χαμάς;

"Για μένα ήταν όλοι εκεί σκληροί, και άσχημοι μέσα τους. Πιστεύω όμως ότι Mahmoud Zahar [ένας από τους ηγέτες της Χαμάς στη Γάζα] είναι ένας από τους χειρότερους."

Και όμως, παρά την κριτική του τόπου από όπου έφυγε, η Καλιφόρνια δεν μπορεί να κάνει τη νοσταλγία να εξαφανιστεί. "Μου λείπει Ραμάλα", λέει. "Οι άνθρωποι με ανοιχτό μυαλό. Μου άρεσε να περιφέρομαι ανάμεσα στα κτίρια, τα εστιατόρια, οι άνθρωποι, να αισθάνομαι την νυχτερινή ζωή. Έχω πολλούς φίλους εκεί τους οποίους θα ήθελα να δω και δεν ξέρω αν θα μπορέσω ποτέ να τα κάνω όλα αυτά. Κυρίως μου λείπει η μητέρα μου, οι αδελφοί και οι αδελφές μου, αλλά ξέρω ότι θα είναι πολύ δύσκολο για μένα να επιστρέψω στη Ραμάλα σύντομα."

Συννεφιασμένο μέλλον

Παρά την οικονομική του δυσχέρεια, την αποχώρηση από την οικογένειά του και τη μοναξιά, καθ' όλη τη διάρκεια της συνέντευξης ακουγόταν αποφασισμένος και σίγουρος για τον εαυτό του. "Ελπίζω ότι θα επιτύχω μία ημέρα να γίνω συγγραφέας, για να γράψω για την προσωπική μου ιστορία και για τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή. Αλλά για την ώρα, τουλάχιστον, οι φιλοδοξίες μου είναι μόνο να βρω δουλειά, και ένα μέρος για να ζήσω. Δεν έχω χρήματα, δεν έχω κανένα διαμέρισμα. Ήμουν έτοιμος να γίνω ένας από εκείνους τους άστεγους, αλλά οι άνθρωποι από την εκκλησία με βοηθούν. Εξαρτώμαι από αυτούς."

Γιατί έφυγες; Εξάλλου, υπάρχουν και άλλοι Χριστιανοί στη Ραμάλα.

"Άφησα πίσω μια μεγάλη περιουσία στη Ραμάλα, προκειμένου να επιτύχω την πραγματική ελευθερία. Ήθελα να βρεθώ σε ένα ήσυχο περιβάλλον που θα με βοηθούσε να ανοίξω τα μάτια των Μουσουλμάνων και να αποκαλύψω την αλήθεια σ' αυτούς σχετικά με την θρησκεία τους και σχετικά με το Χριστιανισμό, για να τους τραβήξω από το σκοτάδι και τη φυλακή του Ισλάμ. Με αυτό τον τρόπο θα έχουν μια ευκαιρία να διορθώσουν τα λάθη τους, να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι και να φέρουν μια ευκαιρία για την ειρήνη στη Μέση Ανατολή. Δεν δίνω στο Ισλάμ καμμιά πιθανότητα να επιβιώσει για περισσότερο από 25 χρόνια. Στο παρελθόν φοβίζανε τους ανθρώπους και με αυτόν τον τρόπο παρεμπόδιζαν την αντι-θρησκευτική δημοσιότητα, αλλά σήμερα, στη σύγχρονη εποχή, δεν θα είναι σε θέση να κρύψουν την αλήθεια πια."

Προς το παρόν δεν έχει σύντροφο, αλλά βασίζεται στη βοήθεια από πάνω και για το θέμα αυτό. "Ελπίζω ότι κάποια μέρα ο Θεός θα μου δώσει την ευκαιρία να συναντηθώ με το σωστό άτομο. Θα πρέπει να είναι μια χριστιανή, και αν είναι μια Εβραία που έγινε χριστιανή, ακόμα καλύτερα".

Υπάρχουν πράγματα που ο Masab-Ιωσήφ εξακολουθεί να φοβάται να συζητήσει. Στα μέσα της συνέντευξης ήθελε να πάμε έξω από το εστιατόριο, ώστε να βεβαιωθεί ότι δεν ήμουν καλωδιομένος και ότι δεν κουβαλούσα συσκευές ηχογράφησης.

"Πολλοί άνθρωποι θα με μισήσουν για αυτή τη συνέντευξη, αλλά τους λέω ότι τους αγαπώ όλους, ακόμη και εκείνους που με μισούν. Καλώ όλους τους ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων των τρομοκρατών μεταξύ τους, να ανοίξουν τις καρδιές τους και να πιστέψουν. Τώρα προσπαθώ να δημιουργήσω μια διεθνή οργάνωση για νέους ανθρώπους που θα διδάξει για τον Χριστιανισμό, την αγάπη και την ειρήνη και στα εδάφη επίσης.

Θέλω να διδάξω στους νέους πώς να αγαπούν και να συγχωρούν, επειδή αυτός είναι ο μόνος τρόπος οι δύο λαοί να ξεπεράσουν τα λάθη του παρελθόντος και να ζήσουν ειρηνικά."



Prodigal son
By Avi Issacharoff
http://www.haaretz.com/hasen/spages/1007462.html

http://www.youtube.com/watch?v=wLjwe2b40YA&NR=1